همسات

ما اخترت يوما ان تفارقينى
ويكوينيى شوقى وحنينى
ففى بعدك يزداد انينى
فما غير حبك يروينى
اقتربى منى واسقينى
من شهد قربك املئينى
بالله لا تتركينى
اقاسى نار بعدك وحنينى


فاضت بحور عشقى
وما يكفيها وصفى
يعجز عنها شعرى
انتى انشودة حبى
وجميل عطاء من ربى
وما جملنى الا فيكى قدرى
عاجز فى حضرتك قلبى
اما فى غيابك تغيب نفسى
ويزداد من لوعتى همسى
فانت مرساى وشطى
فى حبك ابحرت سفنى
وفردت فى عشقك اشرعى
فلا تتركينى وتبعدى
فما ادرى ما يقتلنى
انتى قهوتى ومزاجى
وخمر شفتيكى مشربى
اعاقر خمرك وارتوى
من حسن بسمتك بقربى
منصور أبو عبدالله



سامتطى الريح واتيكى
ولكن حبى لا يكفيكى
احتاج قلب فوق قلبى لاهديكى
لو روحى بيدى لها اعطيكى
يا سيدة عمرى الا يكفيكى
انى متيم بعينيكى


جميلة انتى كصباح يخلو من الضوضاء
كنسمة ربيع تخللت برد الشتاء
نجمة انتى تضئ فى كبد السماء
قمرا يضئ لى ظلمة المساء
حكايه عشق جذبت كل القراء
فى حضرتك كل النساء
جمالهن ودلعهن يذهب هباء
عطرك وحده يملئ الاجواء
ولكن حبك ما بين حاء وباء
فاللغه يا عمرى عاجزة عن الاصغاء
لا تطاوعنى فى كتابة اهداء
فلا شعر يكفى ولا غناء
وكيف اصف حب كالهواء
اعيش به دون استغناء
ولا املك الا حروف واسماء
اسميكى عمرا قلبا ام سماء


انتى يا حب تعجز عنه الكلمات
ويا عشقا تقتله الاهات
عندما اراكى ارى البسمات
حب يملئ ما قد مضى وما هو آت
حب عمر يعذبه البعاد
وعشق يملئ الفؤاد
من حبنا زادت الاحقاد
حب ينير كل السواد

لى حلم يكاد يمزق اضلعى
فما اصعب التمنى
حلمى باحضانك يؤرق مخدعى
ما اجمل حبك والتجلى
عينيك بحر اطلق فيه اشرعى
واغوص بمجاديف التحلى
عندما تتلامس بيديك اصبعى
يملؤنى الكبر والتعلى
سناء الفاعور
من نهر حرفك يسوقنى قلمى
وعبير الفاظك يشفى المى
جميل منكى وترفعين علمى
وترفرف بين السطور كلمى

فى بحور همسك تختفى الاوطان
ويذوب بين يدى الوقت والازمان
واحس بانك يا عمرى كل الاكوان
ملكتى روحى وقلبى والكيان
ولم يكنى فى بالى والحسبان
ان يصل حبك لحد الهذيان
عشقتك عشق لا يعرف النسيان
عشق لا يعرفه بنى الانسان
حياة عمر باختصار كيان
اعيش فيه خارج الازمان
وحدى لا يشاركنى انسان
عشق ابدى له الوفاء عنوان