بقلمى منصور أبو عبدالله
دا اللى اسمه من الهم مبتور
واللى عايش حياته كلها مجبور
دا الفرحة فى كوم هموم مغمور
وحكايته عاوزه من الكلام بحور
نبدأها لما كان صغير مطيور
وكبره الهم قولوا عصور
ولد متعايق واسمه منصور
ولما تشوف اللى جواه تقول معذور
عاش حياته كلها بيحلم
انه يكبر ويعرف ويتعلم
ويحب ويتحب ويتكلم
مكنشى يعرف انه حيتألم
وربطه زمانه فى ساقيه بتلف
وشيله هموم الكون على الكتف
عرف الاصول واتعلم العرف
بس شيلته تقلت وعقله بيخف
بيمد ايده للفرحه يلاقيها سراب
ويقصد حوارى السعد اللى غاب
اتارى دنيته كارهاه من غير اسباب
وكل ما يفتح باب يتقفل الف باب
حتى لما حب وعشق زى غيره
معرفشى يوم يضلل على طيره
كان الكلام الحلو دا كبيره
وسهر حبيبه نهاره وليله
اصله ولد بجد خيبان
معرفشى يعمله مكان
ولا عرف يعيش جبان
ولا حتى اتعلم النسيان
كان مالك ومال الحب يا خايب
دا اللى يحب لازم يحارب
عامل نفسك حلو وبتتعاجب
وانت يا مسكين معاك زكايب
منصور دا اللى بيكدب على نفسه
وعايش بيجمل فى حاله وقدره
وهو مليان كسرة من جوه
عرفتوا ولا لسه مين هوه
منصور.........
بقلمى منصور أبو عبدالله
ليست هناك تعليقات:
إرسال تعليق